Kto zbuduje Twoją platformę eCommerce: freelancer, agencja, software house czy zespół in-house

Freelancer pasuje do zmiany, którą da się zamknąć w kilka tygodni i potem utrzymać bez niczyjej pomocy. Software house i agencja pasują do budowy platformy, przy czym software house sprzedaje projekt z zakresem i terminem, a agencja ciągłość i szerszy zestaw kompetencji w jednym miejscu. Zespół in-house ma sens dopiero wtedy, gdy backlog jest stały i duży na tyle, że etat kosztuje mniej niż faktury za tę samą pracę.

Pytanie „komu to w ogóle zlecić” pada zwykle przed wyborem platformy i przed pierwszą wyceną. Odpowiadają na nie prawie wyłącznie strony, które mają interes w jednej odpowiedzi. Agencja pisze, że freelancer zniknie. Freelancer pisze, że w agencji przepłacisz za opiekuna klienta. My budujemy platformy eCommerce, więc też jesteśmy stroną i mówimy to na wstępie, zamiast udawać bezstronność.

Stroną są wszyscy, którzy o tym piszą. Różnica jest w tym, kto się do tego przyznaje.

Zakres jest węższy, niż się wydaje po tytule: nie porównujemy tu platform ani dwóch konkretnych ofert. Ile kosztuje wdrożenie na każdej z ośmiu platform i kto podaje te liczby, rozłożyliśmy w osobnym zestawieniu, a dwie kompletne drogi zestawiliśmy w tekście o Shopify Plus z agencją kontra platformie na Medusie. Tutaj chodzi o decyzję wcześniejszą: cztery modele wykonawcy.

Dlaczego ta decyzja waży więcej niż wybór platformy

Elogic, agencja wdrażająca Shopify, publikuje w swoim indeksie kosztów replatformingu zdanie, które przewraca większość porównań: licencja platformy to zwykle 20-40 procent całkowitego kosztu przejścia, a pozostałe 60-80 procent robi wdrożenie, integracja z ERP i migracja danych. Mówi to firma, która sprzedaje wdrożenia na płatnej platformie, więc na zaniżaniu roli licencji nic nie zyskuje. Sprawdziliśmy to u źródła 12 sierpnia 2026. Rachunek dotyczy przejścia na platformę płatną, bo tylko tam licencja w ogóle w nim występuje.

Jeśli ta proporcja jest choćby w przybliżeniu prawdziwa, pieniądze idą za ludźmi, a nie za wyborem platformy.

Freelancer: zero narzutu, całe ryzyko na jednej osobie

Jedna osoba, jedna umowa, zwykle jedna technologia znana dobrze. Największą zaletą jest brak narzutu: rozmawiasz z człowiekiem, który pisze kod, a nie z kimś, kto przekaże Twoją uwagę dalej. Ten sam człowiek podejmuje decyzje i ponosi ich skutki, więc pętla informacyjna jest najkrótsza z możliwych.

• Kiedy jest właściwym wyborem: prosty katalog, jeden kanał sprzedaży, sklep na gotowym motywie albo pojedyncza integracja. Także wtedy, gdy masz własnego człowieka od technologii i potrzebujesz rąk, a nie decyzji.
• Rozliczenie: stawka dzienna lub godzinowa, rzadziej stała cena za wyodrębniony wycinek. Ciekawy punkt odniesienia podaje sam dostawca platformy: PrestaShop wycenia wdrożenie u freelancera na 2 000-8 000 EUR wobec 5 000-25 000 EUR w agencji (publikacja dostawcy, sprawdzona 13 sierpnia 2026).
• Gdy znika: projekt staje w miejscu i nie ma nikogo, kto zna kontekst. Ryzyko jest strukturalne, nie osobiste, bo choroba i lepsza oferta zdarzają się każdemu. Dlatego przy freelancerze najbardziej liczy się nie zapis w umowie, tylko to, gdzie mieszka kod i czyje są dostępy.
• Typowy punkt awarii: moment, w którym sklep przestaje być prostym sklepem. Druga integracja, drugi rynek i pierwszy poważny szczyt sprzedaży wymagają naraz backendu, infrastruktury, wydajności i bezpieczeństwa. Jedna osoba rzadko ma to wszystko na tym samym poziomie.

Agencja: kupujesz ciągłość, prawa negocjujesz osobno

Agencja sprzedaje ciągłość i szerokość: projekt, front, kod, kampanie i opiekę w jednym miejscu. W praktyce różnice między dwiema agencjami bywają większe niż między modelami, bo jedne wyrosły z marketingu, a inne z wdrożeń.

• Kiedy jest właściwym wyborem: gdy potrzeba jest ciągła i mieszana. Sklep trzeba wdrożyć, potem rozwijać, a obok idą kampanie, treści i analityka. Kupujesz wtedy to, żeby nie koordynować czterech dostawców naraz.
• Rozliczenie: wdrożenie w stałej cenie albo na godziny, a po starcie abonament. Widełki polskich agencji, zebrane 12 sierpnia 2026: prosty sklep na gotowym motywie 3 000-15 000 zł, wdrożenie z integracjami i migracją 20 000-80 000 zł, duże wdrożenia na WooCommerce od 60 000 zł. To pasma z ofert, nie badanie rynku.
• Gdy znika: sklep działa dalej, bo agencja rzadko znika z dnia na dzień. Otwarte zostaje pytanie o prawa do tego, co zbudowała, i o dostępy: repozytorium, konta chmurowe, domena, konta reklamowe. To kwestia umowy, nie technologii.
• Typowy punkt awarii: rotacja i sposób obsady. Zespół, który poznał Twój sklep, bywa przesunięty do większego klienta, a nowe osoby uczą się kontekstu na Twój koszt. Drugi wariant jest cichszy: opiekun klienta staje się warstwą tłumaczącą, przez którą wraca coraz mniej informacji technicznych.

Software house: twardy zakres, ryzyko wyceny po Twojej stronie

Software house sprzedaje wytwarzanie oprogramowania: zespół projektowy, proces i zakres. Bliżej mu do dostawcy inżynierii niż do partnera marketingowego, a jego przewagą jest doprowadzanie do końca projektów o wielu ruchomych częściach. Kiedy w projekcie naraz żyją integracja z ERP, migracja danych i nowy front, ktoś musi trzymać kolejność i zależności, i to jest praca, za którą się tu płaci.

• Kiedy jest właściwym wyborem: gdy budujesz coś, czego nie ma w standardzie. Portal B2B z cenami kontraktowymi, konfigurator, integracja z ERP i magazynem, platforma multi-vendor. Także wtedy, gdy potrzebujesz zespołu na kilka miesięcy i nie chcesz nikogo zatrudniać na stałe.
• Rozliczenie: najczęściej czas i materiał, czyli stawka razy zużyte godziny. Publiczne pasma zebrane 12 sierpnia 2026: Europa Wschodnia 40-70 USD za godzinę, Europa Zachodnia 70-100, agencje mid-senior 125-175, certyfikowani partnerzy Shopify Plus 175-300. Polskie firmy deklarują w katalogu Clutch najczęściej 50-99 USD przy minimum projektu 5 000-25 000 USD. To deklaracje w katalogu, nie zmierzone stawki transakcyjne.
• Gdy znika: kończy się kontrakt, a nie relacja z platformą. Zostaje kod, który ktoś musi utrzymać, i pytanie, czy dokumentacja opisuje to, co faktycznie stoi na produkcji. Sprawny wykonawca zostawia repozytorium i instrukcję odtworzenia środowiska, słabszy zostawia archiwum plików.
• Typowy punkt awarii: rozliczenie za czas przy niedomkniętym zakresie. Ryzyko wyceny leży wtedy po Twojej stronie, a wykonawca nie ma powodu skończyć wcześniej. Dlaczego rozliczamy się inaczej, opisaliśmy w tekście o stałym zakresie kontra godzinach.

Zespół in-house: kontekst zostaje w firmie razem z kosztem stałym

Własny zespół to jedyny model, w którym kontekst zostaje w firmie na stałe. Ludzie znają asortyment, marże, klientów i historię decyzji, więc kolejna zmiana nie zaczyna się od tłumaczenia, jak działa Twój biznes. Ta przewaga narasta latami i jest jedyną, której nie da się kupić na fakturę.

• Kiedy jest właściwym wyborem: gdy backlog jest stały i duży, a eCommerce jest rdzeniem firmy, a nie kanałem obok. Praktyczny test: jeśli przez ostatnie dwanaście miesięcy zawsze było co robić, a lista rosła szybciej, niż się skracała, koszt stały przestaje być ryzykiem.
• Rozliczenie: koszt stały, niezależny od tego, ile pracy jest w danym miesiącu. Widełek wynagrodzeń tu nie podajemy, bo na sierpień 2026 nie mamy źródła, które moglibyśmy wskazać z datą, a wymyślona liczba byłaby w tym miejscu najgorszą przysługą. Policz to z realnych ofert na swoje stanowiska i swój region, doliczając rekrutację, sprzęt, urlopy i czas wdrożenia nowej osoby.
• Gdy znika: najczęściej odchodzi jedna osoba, w której głowie mieszkała wiedza. To najczęstsza awaria tego modelu. Rozstrzyga o niej jedno: czy decyzje są zapisane poza czyjąś pamięcią.
• Typowy punkt awarii: kompetencje używane nierównomiernie. Bezpieczeństwo, wydajność, infrastruktura i migracje są potrzebne kilka razy w roku, a etat trwa cały rok. Zespoły in-house zwykle i tak dokupują te rzeczy na zewnątrz i jest to zdrowe, a nie porażka modelu.

Ta decyzja wraca w każdym z czterech modeli, tylko w innym momencie. Więcej w tekście o zespole eCommerce.

My, opisani tą samą miarą

Uczciwie: nie jesteśmy piątym gatunkiem. Jesteśmy software housem zawężonym do jednej dziedziny, który sprzedaje wynik zamiast godzin. Poniżej ta sama siatka co wyżej, żeby dało się nas porównać, a nie tylko przeczytać. Ten fragment jest reklamą i nie udajemy, że jest inaczej. Zostawiliśmy go w tej samej strukturze co pozostałe cztery modele, bo inaczej porównanie kończy się dokładnie tam, gdzie zaczyna się nasza oferta.

• Kiedy jesteśmy właściwym wyborem: gdy potrzebujesz platformy eCommerce albo B2B, której nie da się złożyć z konfiguracji, i chcesz mieć ją na własność razem z opieką po starcie. Przy prostym katalogu i małej skali to nadmiar, o czym piszemy niżej wprost.
• Rozliczenie: stała cena oparta na spisanych założeniach. Engineering od 60 000 zł netto, typowo 80 000-200 000 zł zależnie od katalogu, integracji i zakresu migracji. AI Automation od 6 000 zł netto za workflow. Maintenance & Growth od 3 500 zł netto miesięcznie. Blueprintu nie sprzedajemy osobno: kwota za sam Blueprint jest w umowie od pierwszego dnia i staje się fakturą tylko wtedy, gdy kończysz po nim. To zakres, a nie oferta.
• Gdy znikamy: zostaje kod aplikacji, baza, dokumentacja i plan z Blueprintu. Plan jest na tyle konkretny, że możesz wysłać go do trzech innych firm i dostać porównywalne oferty. Platforma działa niezależnie od tego, czy pracujemy dalej razem.
• Typowy punkt awarii: stała cena nie znosi zmiany zdania w połowie budowy. Zakres jest zamknięty przed startem, a nowe pomysły trafiają do backlogu i wyceniają się osobno. Jeśli Twój projekt ma z natury płynny zakres, ten model będzie Cię uwierał.

BEAM to platforma, z której prowadzisz cały swój eCommerce z jednego miejsca: sklep, kanały sprzedaży, dane produktowe i procesy, razem z agentami AI znającymi kontekst Twojej firmy, a cztery etapy jej dowożenia opisują nasze usługi.

Dwie osie porządkują ten wybór szybciej niż lista zalet

Pierwsza: czy potrzeba jest jednorazowa, czy ciągła. Druga: ile stałego kosztu jesteś gotów wziąć na siebie w zamian za kontrolę nad kodem i tempem. Reszta różnic wynika z tych dwóch.

Stan na 17 sierpnia 2026. Tabela porządkuje modele, a nie ocenia konkretne firmy. Różnice między dwiema agencjami bywają większe niż różnice między agencją a software housem, więc traktuj to jako punkt wyjścia do pytań, nie jako werdykt.

Dziesięć z dwunastu firm nie podaje żadnej ceny

To jest sedno tego tekstu. 17 sierpnia 2026 przejrzeliśmy strony dwunastu firm budujących eCommerce i automatyzacje AI dla eCommerce, polskich i zagranicznych. Cztery rzeczy powtarzały się na tyle regularnie, że lepiej o nie pytać, niż szukać ich na stronie.

• Cennik jest ukryty u dziesięciu z dwunastu. Zamiast kwoty jest formularz kontaktowy. Jedna firma podaje realne pakiety cenowe, druga jako jedyna opisuje jawnie sam model wyceny. Porównywanie ofert zaczyna się więc od tego, kto w ogóle powie cenę, a nie od tego, kto jest tańszy.
• Żadna z dwunastu nie publikuje standardu inżynierskiego jako części oferty. Nigdzie nie ma opisu, jak powstaje kod: gałęzie, przegląd kodu, testy automatyczne, sposób wdrażania na produkcję. Cała komunikacja dotyczy wyników biznesowych, nigdy sposobu ich osiągania.
• Procenty poprawy na stronach są własnymi twierdzeniami. Cztery firmy z dwunastu podają konkretne liczby: wzrost średniej wartości koszyka, konwersji, przychodu, skrócenie czasu do rynku. Żadna nie linkuje metodologii ani niezależnej weryfikacji, więc do porównywania ofert te liczby się nie nadają.
• Publiczny kod jako dowód kompetencji ma jedna z dwunastu. Jedna firma prowadzi realne publiczne repozytorium ze 161 gwiazdkami (publiczne API GitHuba, sprawdzone 17 sierpnia 2026), jedna deklaruje preferencję dla open source bez odnośnika, pozostałe dziesięć nie pokazuje żadnego kodu.

Brak ceny na stronie nie mówi nic o jakości pracy. Mówi tyle, że porównanie ofert zaczniesz od telefonów, a nie od arkusza. Tak samo brak opisu procesu: może go nie być na stronie i być w firmie. Nas ten wynik dotyczy tak samo, z jednym wyjątkiem: widełki wyżej podajemy jawnie i to jest świadomy wybór, a nie przewaga, której nie da się powtórzyć. Każda z tych dwunastu firm może opublikować swoje jutro. Jak sami pracujemy z narzędziami AI na cudzym kodzie, opisaliśmy w tekście o Claude Code w pracy dla klienta.

Zadaj te pytania przed podpisem, nie po pierwszej awarii

To najbardziej użyteczna część tego tekstu i ma działać także wtedy, gdy wybierzesz kogoś innego niż my. Odpowiedzi zapisz, bo przy trzeciej rozmowie zaczną się zlewać, a różnice między wykonawcami siedzą właśnie w szczegółach odpowiedzi.

Pytania działają tak samo dla freelancera, agencji i software house’u. Przy zespole in-house adresatem trzech pierwszych jesteś Ty sam, bo to Ty odpowiadasz za to, gdzie mieszka kod i kto ma dostępy.

Wykonawca, który odpowiada na te pytania konkretnie, jest lepszym wyborem niż wykonawca, który odpowiada ładniej. Jeśli któraś odpowiedź brzmi jak zapewnienie zamiast opisu procedury, poproś o zapis w umowie. Odmowa też jest odpowiedzią.

Komu do nas nie warto: cztery konkretne sytuacje

Sekcja pisana serio, bo bez niej cała reszta jest ulotką. Cztery sytuacje, w których nasz model jest złą odpowiedzią, a któryś z pozostałych dobrą.

• Prosty sklep i mały budżet: freelancer. Katalog kilkuset produktów na gotowym motywie, jeden rynek, brak integracji z ERP. Dobry freelancer domknie to szybciej i taniej, a nasza stała cena kupiłaby Ci kontrolę, z której nie skorzystasz.
• Stały duży backlog i gotowość na koszt stały: zespół in-house. Jeśli eCommerce jest rdzeniem firmy, pracy zawsze jest więcej niż rąk, a Ty jesteś gotów zarządzać ludźmi, własny zespół wygrywa na kumulacji kontekstu. Nikt z zewnątrz nie pozna Twojego biznesu tak jak ktoś, kto siedzi w nim codziennie.
• Projekt, który nie jest eCommerce: software house. Aplikacja wewnętrzna, portal usługowy, system rezerwacji, integracje niezwiązane ze sprzedażą. Zawęziliśmy się do jednej dziedziny i poza nią nie mamy przewagi, za którą warto płacić.
• Brak osoby decyzyjnej po Twojej stronie. Nasz model stoi na spisanych założeniach, które ktoś musi potwierdzić w trakcie projektu. Bez takiej osoby stała cena przestaje działać i lepiej wyjdziesz na rozliczeniu za czas u kogoś innego.

Skąd te liczby i co warto sprawdzić samemu

Każda liczba w tym tekście ma źródło i datę. Ceny i stawki zmieniają się szybciej niż artykuły, więc traktuj poniższe jako punkt wyjścia do własnego sprawdzenia, a nie jako stan wieczysty.

• Proporcja licencji do całego kosztu przejścia: Elogic, agencja wdrażająca Shopify, indeks kosztów replatformingu, elogic.co, sprawdzone 12 sierpnia 2026.
• Freelancer kontra agencja w ekosystemie PrestaShop: publikacja samego dostawcy platformy, prestashop.com, sprawdzone 13 sierpnia 2026.
• Pasma stawek godzinowych i minimum projektu: deklaracje firm w katalogu Clutch oraz publikacje agencji, zebrane 12 sierpnia 2026. To deklaracje, a nie zmierzone stawki transakcyjne.
• Widełki wdrożeń polskich agencji: oferty i publikacje agencji z rynku polskiego, zebrane 12 sierpnia 2026 i podane zbiorczo, bo u tego samego wydawcy potrafią zmienić się między miesiącami.
• Przegląd dwunastu firm: nasze własne badanie z 17 sierpnia 2026, próba dobrana z indeksu Brave Search, dane z bezpośredniego odwiedzenia stron, liczby z GitHuba z publicznego API.
• Nasze widełki i model wyceny: strona cennika.

Wracamy tu co kwartał, bo nieaktualne zestawienie szkodzi bardziej, niż pomaga. Jeśli któraś pozycja się zmieniła, napisz.